در این سی و دو سال ...

شاید شنیدن تاریخ سی و دو ساله انقلاب از زبان یه نسل سومی نتونه همه اون چیزهایی رو که باید ، به انسان تفهیم کنه ؛ ولی ما هم در حد خودمون سعی می کنیم کامل بگیم.


از اون اول شروع می کنم .

از اون موقعی که امام توی فرودگاه فرود میاد و بین سیل جمعیت شاهد ملتیه که برای استقبال از اون اومدند. امامی که وقتی ازش می پرسن چه احساسی داره ؟؟؟ با متانت تمام میگه : هیچی !

  

بعد از اون ، سخنرانی توی بهشت زهرا و وعده هایی که خیلی زود به اون ها وفا می کنه و انجامشون میده.

تشکیل دولت و رفراندوم و ... .

رفراندوم که خیلی زود شکل می گیره و مردم با درصد آرای خیره کننده ای به جمهوری اسلامی رای میدن.

دولت موقت به سرپرستی مهندس بازرگان ، کسی که امام از قبل اون رو می شناخت و بنا به شرایط زمان و یا شاید مجبورش کرده بودند که اون رو برای این کار معرفی کنه ، تشکیل می شه.

  

کسی که بعد تسخیر لانه جاسوسی چهره واقعی خودش رو نشون میده و به همه می فهمونه که یه لیبرال واقعیه.

اما بعد اون نوبت به انتخابات دور اول ریاست جمهوری می رسه. در بین کاندیداهایی که خودشون رو مطرح کرده بودند مثل :  بنی صدر ، حبیبی ، فروهر ، طباطبایی ، مدنی ، سامی و قطب زاده ، این ابوالحسن بی صدر بود که از مجموع 14 میلیون رای تونست 10 میلیون رو نصیب خودش کنه.

  

امام در مراسم تنفیذ اون بهش توصیه کرد که قوانین شرعی و اساسی جمهوری اسلامی رو محترم بدونه که اگه غیر این بشه این اعتماد از اون سلب میشه. اما ریاست جمهوری اون 17 ماه بیشتر طول نکشید. اون در این مدت خیلی کارها رو کرد که نباید می کرد.

در زمان ریاست جمهوری اون بود که جنگ عراق علیه ایران شروع شد. بنی صدر که اون موقع فرمانده کل قوا بود ، نشون داد که هیچ چیز از مسائل مربوط به جنگ نمی دونه. بعد از 17 ماه بالاخره رای عدم کفایت سیاسی مجلس شورای اسلامی و تایید امام ، اون رو از ریاست جمهوری خلع می کنه.

اون بعد از یک ماه از این قضیه از ایران فرار می کنه اون هم اون هم با وضعیت ظاهری زنانه.

بعد از عزل بنی صدر از ریاست جمهوری ، کشور منتظر دومین دوره انتخابات ریاست جمهوری بود . در اون زمان از بین شیبانی ، رجایی و عسگراولادی ، این محمد علی رجایی بود که رئیس جمهور ایران شد.

  

اما ریاست جمهوری اون یک ماه بیشتر طول نکشید و وی در اثر انفجار بمب در دفتر نخست وزیری به همراه محمد جواد باهنر نخست وزیر وقت به شهادت رسید.

این مسئله برای نظامی نوپا اون هم در شرایط جنگ خیلی حساس بود. اما باز ملت ایران مأیوس نشد و در دهم مهرماه سال 60 ، به پای صندوق های رای رفت. این بار از بین آیت ا... خامنه ای ، پرورش ، غفوری فرد و زواره ای ، سید علی خامنه ای با بیش از 95 درصد آرا رئیس جمهوری اسلامی ایران شد.

  

وی در طول دوران ریاست جمهوری خود سفرهای خارجی زیادی داشت. سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل در سال 66 و نشان دادن چهره واقعی ایران و مستکبران از نقاط قوت این دوره بود.

این در حالی است که در دوره بعد ریاست جمهوری هم آیت ا... خامنه ای به عنوان ریاست جمهوری اسلامی ایران از طرف مردم انتخاب می شود.

نخست وزیر میرحسین موسوی در این دو دوره حاشیه هایی رو به دنبال داشت. بعد از اینکه کاندیداهای دیگه برای نخست وزیری نتونستن نظر دو طرف (رئیس جمهور و مجلس) رو جلب کنند ، قرعه به نام میرحسین موسوی میوفته که از طرف رئیس جمهور به مجلس معرفی بشه و رای بیاره. اما اختلافات در این دوره اون قدر زیاد میشه که آیت ا... خامنه ای بعد از دور اول ریاست جمهوری تصمیم به کاندیدا نشدن در دور بعد انتخابات رو می گیره. اما شرایط طوری پیش می ره که امام ایشون رو ملزم به حضور در انتخاب می کنه و ایشون کاندیدا شدن خودش رو مشروط به انتخاب آزاد نخست وزیر توسط خودش می کنه. اما باز دست هایی دراون زمان ، شرایط رو به سمتی سوق میده که باز میرحسین موسوی نخست وزیر ایران میشه.              

سه بار استعفا در دوران نخست وزیری و میانجی گری های مکرر امام در سر مسائل مختلف از جمله انتخاب وزرا و ... ، از جمله مسائل قابل توجه در اون زمان بود.

صدور قطعنامه 598 و پذیرش آن توسط امام خمینی(ره) در آن شرایط توسط کسی که تا یک ماه پیش به هیچ وجه پایان جنگ را مناسب نمی دید و بیانیه ایشون مبنی بر نوشیدن جام زهر ، نشان دهنده حساس بودن اوضاع در اون زمان بود.

یکی دیگه از مسائل مهم در اوایل انقلاب ، قائم مقامی آیت ا... منتظری بود. کسی که در اون سال ها توسط مجلس خبرگان به این سمت انتخاب می شه. اما عملکرد اون در مورد چند مسئله از جمله : لیبرال ها و برخی جریانات خاص و از همه مهم تر بر سر مسئله مهدی هاشمی باعث میشه تا مجلس خبرگان صلاحیت اون رو رد کنه. لازمه بدونیم که امام خمینی(ره) بعد ها عدم رضایت خودش از انتخاب منتظری به این سمت رو اعلام می کنه و دلیل سکوتش تا اون موقع رو احترام به رای مجلس خبرگان برمی شمره.

 

رحلت امام خمینی(ره) در نیمه خرداد ماه سال 68 ، از اسفناک ترین وقایع سی و دو ساله بعد از انقلاب اسلامی ایران بود.

این واقعه تلخ باعث شد که مجلس خبرگان رهبری تشکیل جلسه بده و در اون جلسه تاریخی که خودش حواشی زیادی رو به همراه داشت ، حضرت آیت ا... خامنه ای رو با اکثریت آرا به عنوان رهبر جمهوری اسلامی ایران انتخاب کنه.

 

این مسئله انتخابات ریاست جمهوری دیگری رو به همراه داشت که در اون حجت الاسلام هاشمی رفسنجانی در مقابل تنها رقیبش ، عباس شیبانی رای آورد و رئیس جمهور شد. هاشمی رفسنجانی با توجه به پایان جنگ و لزوم ساختن دوباره کشور ، سازندگی رو ملاک اصلی کارهای خودش اعلام کرد.

در ابتدا این شعار رنگ بهتری به خود داشت ولی کم کم بوی انحراف در اون مشاهده می شد. این انحراف تا اونجا پیش رفت که مقام معظم رهبری درسخنان خود به دولتمردان این تذکر رو داد که از تجمل گرایی دست برداشته و سازندگی رو با تجمل گرایی اشتباه نگیرند.

دور بعدی انتخابات ریاست جمهوری هم با پیروزی هشمی رفسنجانی در مقابل رقبای خود ، جاسبی ، توکلی و طاهری همراه بود.

دو دوره ریاست جمهوری حجت الاسلام هاشمی رفسنجانی با همه فعالیت ها و سازندگی های مثبت ، متأسفانه شروعی بر تجمل گرایی و انحراف در زندگی مسئولین بود. این مسئله دربین مسئولین چنان طبیعی شده بود که حتی در سخنان رئیس دولت ، بر لزوم این مسئله برای عوض کردن چهره ایران در نگاه دول خارجی تاکید می شد. بیان له شدن طبقات ضعیف جامعه در سخنان مسئولین وقت به منظور رشد اقتصادی جامعه و عدم توجه به عدالت اجتماعی و تورم حدود 50 درصد از نکاتی بود که عده ای رو ناامید کرده بود.

در خرداد سال 76 ، سید محمد خاتمی با شعارهای جدید وارد عرصه رقابت های انتخاباتی ریاست جمهوری شد. توجه به تغییر فضای فرهنگی و گسترش روابط سیاسی با محوریت تنش زدایی ، از جمله شعارهای وی بود که اقبال عمومی رو به سمت خودش جلب کرد.

این شعار های جدید باعث شد که مردم بیشترین مشارکت رو تا اون موقع در انتخابات داشته باشند و از بین خاتمی ، ناطق نوری ، زواره ای و ری شهری ، سید محمد خاتمی رو به عنوان رئیس جمهور انتخاب کنند.

دولت خاتمی در ابتدا با شعارهای خود توجه جوانان رو به خودش معطوف کرد. این مسئله باعث شد تا در انتخابات ششمین دوره مجلس شورای اسلامی و همچنین اولین دوره شوراهای اسلامی ، مردم به همفکران خاتمی رای بدن.

 

اما به روی کار اومدن مجلس ششم و شورای شهر خیلی خوش یمن نبود. چرا که مجلسی که سرکار اومده بود آشکارا علیه مقدسات حرکت می کرد. اوج این ضدیت با نظام در غائله 18 تیر سال 78 و با کمک شورای شهر تهران به چشم می خورد.

  

به هر حال سخنان سید محمد خاتمی و به خصوص اشک های وی در آخرین روزهای دوره اول ریاست جمهوری خودش باعث شد تا وی در انتخابات سال 80 باز از بین توکلی ، شمخانی ، جاسبی ، غفوری فرد ، صدر ، فلاحیان و هاشمی طبا ، رئیس جمهور بشه.

  

اما در دور دوم ریاست جمهوری خاتمی و محقق نشدن شعارهای وی و ناامیدی جوانان ، انتقاد ها ازش شدت گرفت. فشارهای بیشتر جوامع خارجی با وجود شعارهای تنش زدایی و تحریم های پی در پی علیه ایران و باج دهی در مسائل هسته ای باعث شد تا مردم در هفتمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی دیگر به هم پیمانان اواعتماد نکنند و جبهه مقابل رو برگزینند.

با روی کار اومدن مجلس هفتم اصلاح طلبان از جانب اصولگرایان در منگنه قرار گرفتند و شاهد استیضاح چند وزیر خود بودن. این مسئله چنان جدی شده بود که سرانجام نامه مقام معظم رهبری مبنی بر تحمل نمایندگان اصولگرا تا پایان دوره هشتم ریاست جمهوری موجب این شد که نمایندگان از غربال وزرای نالایق دست بردارند و منتظر انتخابات نهم باشند.

در انتخابات نهم ریاست جمهوری ، هاشمی رفسنجانی ، احمدی نژاد ، قالیباف ، معین ، مهر علیزاده ، لاریجانی و کروبی کاندیداهای مطرح شده برای این دوره بودن. البته مهرعلیزاده و معین که طلاحیتشون توسط شورای نگهبان تایید نشده بود ، با نامه مقام معظم رهبری به این شورا تایید صلاحیت شدن . محسن رضایی هم در آخرین روزهای قبل از انتخابات به نفع هاشمی کنار رفت و  از ادامه فعالیت های انتخاباتی انصراف داد.

بعد از حضور مردم پای صندوق های رای و شمارش آرا معلوم شد که این دوره اولین دوره ای هست که انتخابات به دور دوم کشیده خواهد شد. هاشمی رفسنجانی و محمود احمدی نژاد دو کاندیدایی بودند که به دور دوم راه یافتند.

  

اما در این دوره شعارهای عدالت خواهانه دکتر محمود احمدی نژاد بر شعارهای رقیبش غلبه کرد و رئیس جمهور ایران شد.

برخی از شعارهای احمدی نژاد مثل : سهام عدالت ، دیپلماسی فعال ، سفرهای استانی و... خیلی زود جامه عمل به خودش می پوشه و باعث می شه بر خلاف هجمه های شدید مخالفان چهره محبوبی رو در جامعه پیدا کنه.

هرچند ضعف های زیادی در برخی از زمینه های فعالیت احمدی نژاد وجود داشت ، اما به طور کل پرونده درخشانی رو در دور اول از خودش به جا گذاشت. اقتدار بر سر فناوری هسته ای ، فضایی شدن ایران ، پیشرفت های دفاعی و بهداشتی و ... از جمله موفقیت های خیره کننده دولت نهم بود.

در زمان فعالیت دولت نهم ، انتخابات هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی هم برگزار شد و باز اقبال عمومی ، اصولگرایان رو پیروز این انتخابات کرد. تکیه علی لاریجانی بر کرسی ریاست مجلس هم بعد از اتفاقات پیش اومده در تصدی وی در دبیری شورای عالی امنیت ملی جالب توجه بود.

دور دهم انتخابات ریاست جمهوری در حالی برگزار شد که از یک سال قبل اون ، با تبلیغات و ویژه برنامه های رسانه ملی ، روز به روز بر اهمیت و حساسیت اون افزورده شد. نقطه اوج این برنامه ها مناظره های پیش از انتخابات بود. مناظره هایی که شاید خیلی بر روند انتخاب مردم و روشن شدن تاثیر گذاشت.

  

مناظره تاریخی 13 خرداد محمود احمدی نژاد و میرحسین موسوی از جالب ترین و شاید تاریخی ترین مناظره ها بود که حرف و حدیث های زیادی رو به همراه داشت.

نام بردن محمود احمدی نژاد از چند تن از افراد مطرح به عنوان مفاسد اقتصادی و سیاسی و همچنین اعلام رسمی وی بر جدی بودن بر مبارزه با فساد ، باعث شد تا مردم توجه بیشتری به وی و دولتش کنند.

مناظره ای که موجب شد تا هاشمی رفسنجانی نامه معروف خود که بدون سلام بود را به رهبری معظم انقلاب بنویسد تا شاید با جواب نامه معظم له و پتک کردن آن ، بر سر دولت بکوبد. ولی تدبیر مقام معظم رهبری و عدم پاسخ گویی به نامه همه نقشه ها رو نقش بر آب کرد.

  

میرحسین موسوی ، مهدی کروبی ، محسن رضایی و محمود احمدی نژاد کاندیداهای دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری بودند.

بالاخره روز 22 خرداد فرا رسید. حضور سیل جمعیت از ساعاتی قبل از آغاز رسمی انتخابات نوید یک انتخابات با شکوه رو می داد. انتخاباتی که بارها و بارها زمان پایان اون تمدید شد.

در واپسین ساعات شب بود که خبر فوری خبرگزاری های مختلف توجه همگان رو به خودش جلب کرد. میرحسین موسوی: بر طبق خبرهای موثق دریافتی ، بنده پیروز نهایی انتخابات هستم! این درحالی بود که که هنوز شمارش آرا شروع نشده بود.

 

از فردای اون روز با اعلام تدریجی نتیجه شمارش آرای مردم ، اردوکشی های خیابانی شروع شد و عده ای از مردم به سرپرستی اغتشاش گران به خیابان ها ریختند. حضور میرحسین موسوی و مهدی کروبی در جمع اون ها و سخنرانی در جمعشون هم قابل توجه بود. این حضور تا 29 خرداد ماه به این صورت ادامه داشت تا اینکه دراین روز مقام معظم رهبری با سخنرانی در نمازجمعه تهران که با حضور گسترده مردم همراه بود ، بسیاری از مسائل رو روشن کرد.

از فردای اون روز صف مردم از اغتشاش گران جدا شد و تعداد اندکی از اون ها در خیابان ها باقی موندند. به آتش کشیدن سطل های زباله و اتوبوس ها ، شکستن شیشه بانک ها و مغازه ها و... از اقدامات اغتشاش گران دراین مدت بود.

سخنرانی هاشمی رفسنجانی در نمازجمعه تهران و درخواست آزادی زندانیان سیاسی بعد از انتخابات ، موج جدیدی از اغتشاشات رو به راه انداخت. سخنرانی که باعث شد تا دیگر هاشمی در تریبون نماز جمعه دیده نشه.

هشت ماه از انتخابات می گذشت. 13 آبان ، روز قدس و... تنونسته بود میل پلید دشمنان رو ارضا کنه. تا اینکه در روز عاشورا ، این مسئله به اوج خودش می رسه. اهانت به ساحت مقدس امام حسین(ع) و حمله به عزاداران حسینی در اون روز ، کاسه صبر مردم رو به سر میاره و باعث میشه که دیگه مردم ادامه وضع رو تحمل نکنند.

نهم دی ماه سال 88 نقطه پایان اغتشاشات با حضور میلیونی مردم غیور کشور بود. حضور مردم در روز نهم دی و محکومیت شدید وقایع روز عاشورا ، بر همه ثابت کرد که دیگه مردم اجازه پیشروی رو به اغتشاشگران نمی دن.

بعد از اون دیگه کشور روال طبیعی خودش رو به پیش گرفت. دیگه از اون روز به بعد همه فهمیدن که با مردم طرف هستند و مطمئن شدن که نمی تونن از این سد محکم عبور کنن.

در دولت دهم هم مثل دولت قبل دیپلماسی فعال ، در دستور کار قرار گرفت. حضور مستمر در کشورهای مختلف و سخنرانی های متعدد در مجامع عمومی به خصوص سازمان ملل ، تاثیر زیادی بر اقتدار ملت ایران در جوامع گوناگون داشت.

از جمله اتفاقاتی که در این چند ساله میشه بهش اشاره کرد ، انجام پذیرفتن حرف امام راحل در رابطه با صدور انقلابه. در این چند ساله با بالا رفتن سطح معلومات جهانی شاهد گسترش انقلاب ایران در بسیاری از کشورها بودیم که شاید توجه ویژه دولت های نهم و دهم به این مسائل سهم بسزایی رو داره.

آمریکای لاتین ، آفریقا و بسیاری از کشور ها در قاره های مختلف ، مورد توجه جمهوری اسلامی قرار گرفتند و از اون تاثیر پذیرفتند.

به هر حال 32 سال از پیروزی انقلاب گذشت و اتفاقات زیادی افتاد. بی شک مطالعه تاریخ انقلاب درس های عبرت زیادی رو به همراه داره که امیدوارم همه به دنبال اون باشیم.

 

منبع :http://barayekhodam.pelakfa.com

 

 




:: برچسب‌ها: انقلاب, امام خمینی, رهبر انقلاب, سید علی خامنه ای

نویسنده : نسرین رنجبری
تاریخ : ۱۳۸٩/۱۱/۱٩